Alle foto albums nu online

Eindelijk heb ik uitgevonden hoe je foto albums vanuit deze weblog kunt benaderen. Daarom heb ik alles wat ik aan foto's had over onze excursies en reisjes in albums gezet die je vanuit de pagina hiernaast kunt benaderen.

11 december 2019: Beelden aan Zee met Niki de Saint Phalle

Zo stond het op de website van Beelden aan Zee, zoals we in ons vorig bericht al meldden: "Wereldberoemd zijn de Nana’s van de Franse beeldhouwer Niki de Saint Phalle (1930 - 2002) aan wie museum Beelden aan Zee volop aandacht gaat besteden in het najaar van 2019. Kleurrijke, uitbundig vrolijke vrouwenfiguren die dansend, springend en bruisend van energie door het leven gaan. Hun joie de vivre werkt aanstekelijk op iedereen. De Nana’s zijn afgebeeld op posters en handdoeken, bevolken tentoonstellingen en staan pontificaal in de openbare ruimte. Halverwege de jaren zestig van de 20e eeuw zorgden de Nana’s, met hun ondubbelzinnige polyester uiterlijk, voor nogal wat ophef in de wereld van de moderne kunst. Desalniettemin zijn ze sindsdien onverminderd populair gebleven bij het grote publiek. Niet voor niets wordt gesproken van ‘Nana power’. Het zijn immers sterke vrouwen met wie je terdege rekening moet houden. De tentoonstelling Nana’s aan Zee is een solo voor Nana en een ode aan de vrouwelijkheid!" Kortom, een louter positief en vrolijk verhaal op hun website.

We kwamen tijdig bij elkaar in de ontvangsthal van Beelden aan Zee, en vanwege de gemaakte afspraken zonder eerst met elkaar koffie te drinken. Dat viel even tegen!

Meteen bij de inleiding van Anneke bij het binnengaan van de tentoonstelling bleek dat het helemaal niet zo'n positief en vrolijk verhaal zou worden. Zoals het b.v. op Wikipedia staat: "Niki de Saint Phalle werd geboren in een katholiek bankiersgezin als dochter van een Franse vader en een Amerikaanse moeder. Toen ze drie jaar oud was, verhuisde het gezin naar het Amerikaanse New York. Daar bracht ze haar jeugd door en raakte op haar elfde jaar getraumatiseerd als gevolg van seksueel misbruik door haar vader. Later verwerkte ze deze ervaring in haar surrealistische film Daddy en andere kunstwerken. Ze werd door haar ouders in een klooster

ondergebracht." Anneke vertelde uitgebreid over haar levensloop, haar twee huwelijken, en de inspiratie die ze ontving van andere kunstenaars.

Ook later kreeg ze te maken met persoonlijke problemen, zoals een scheiding, en andere negatieve ervaringen, zoals opname in een psychiatrische inrichting. Verder volgens Wikipedia: "Vanaf 1956 creëerde ze haar eerste reliëfs in gips en andere materialen. Aanvankelijk exposeerde ze met veel agressief, 'mannelijk' aandoende collages van gevonden voorwerpen als geweren en pistolen. Geïnspireerd door het feminisme maakt ze assemblages waarin vrouwenrollen worden ontleed. In 1960 werd ze lid van de groep nieuw-realisten. In het begin van de jaren zestig maakte ze naam als action painter met haar schiethappenings , waarbij ze met verf gevulde, op houten panelen bevestigde objecten lek schoot met een jachtgeweer.
In het midden van de jaren zestig presenteerde ze haar versie van de oervrouw, de 'Nana's'. Haar Nanafiguren, expressieve in felle kleuren beschilderde manshoge vrouwenbeelden in polyester, zijn wereldberoemd en veroorzaakten ophef in de moderne kunstwereld. In 1966 maakte ze in Stockholm een 27 meter lange liggende Nana, te betreden via de vagina."

Bij de rondleiding wist Anneke regelmatig ons op de donkere kanten van haar werk te wijzen, zoals onder andere op diverse duivels-figuren, en allerlei seksuele toespelingen, die anders aan ons voorbij gegaan zouden zijn. Opvallend bij de meeste van die vrouwenfiguren waren de kleine hoofden. Een reflectie van haar donkere kanten?

We stonden geruime tijd stil bij de tekening van het 27 meter grote beeld, dat ze voor de bovengenoemde tentoonstelling in Zweden had ontworpen. Na de tentoonstelling werd het beeld helaas afgebroken.

Anneke vertelde ook hoe Niki in haar loopbaan ook zeer commercieel te werk was gegaan om haar Tarot-geïnspireerde tuin in Toscane te kunnen financieren. Dat al dat commerciële werk tot veel gekrakeel onder kunstkenners en -critici leidde, behoeft geen betoog.

Na de rondleiding dronken we eindelijk (!) koffie, waarna we nog een zeer interessante film over haar werk bekeken, hoofdzakelijk uitgelegd door haar kleindochter.

Tenslotte een prima lunch in het museumcafé, waar ook nog wat informatie over onze eventuele reis naar Parijs gegeven werd, maar daar komen we in een later stadium nog op terug.

Wederom een zeer interessante dag!