Naamgever en oprichter van het museum is de industrieel/verzamelaar Jan van der Togt. Hij was in zijn werkzame leven oprichter en directeur van de Tomado-fabriek (Van der To-gt Ma-ssaproducten Do-rdrecht). Het spreekwoordelijke Tomadorekje en talloos ander bekend huis-, tuin- en keukengerei van deze fabriek behoren inmiddels tot de inboedel van menig designcollectie.
Het was die dag behoorlijk slecht weer; we zouden eerst koffie drinken in een café om de hoek. Reserveren was niet nodig, was meegedeeld. Maar het was vol, zodat we moesten uitwijken naar een andere kroeg. Daar vertelde Anneke ons over de bijzondere architectuur van het museum, hoe bijvoorbeeld twee oude pandjes geïntegreerd waren in het museum.
Voor we het museum zelf ingingen liepen we er even rond om naar die architectuur en naar het oude schooltje - nu een kunstenaarscentrum - te kijken.
Eenmaal binnen leidde Anneke ons langs de vaste collectie, doe bestaat uit een brede verzameling moderne glaskunst, prachtige bronzen, merkwaardige schilderijen. En daarna de tijdelijke overzichtstentoonstelling van werk van Ans Markus - niet alleen schilderijen maar ook sculpturen in brons en porselein. Alles fascinerend.
Onderweg wees Anneke ons vaak op bijzonderheden van de architectuur - hoe de lichtinval geregeld was, en hoe de doorkijkjes naar de binnenplaatsen en de platte daken gebruikt werden voor zicht op bewegende sculpturen.
In het museum bevindt zich ook een appartement, in één van de oude pandjes. Doorgaans niet toegankelijk voor het publiek, maar nu mochten we er in. Ook daar een overvloed van moderne kunst.
Na het bezoek lunchten we in een nabijgelegen restaurant. Druk napraten over al het moois wat we gezien hadden. Anneke vroeg ons in één woord onze impressie samen te vatten. De reacties varieerden van "Wow!" via "Fascinerend" naar "Samenhangend" en alles daar tussenin. Kortom, het hele gezelschap was enthousiast.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.