Na ruim twee jaar niet met Les Bozaarts in een museum geweest te zijn, kwam het er nu eindelijk van. We bezochten de tentoonstelling Calder Now! in de Kunsthal Rotterdam. Op de website van de Kunsthal is het volgende over die tentoonstelling te vinden:
"Calder Now! Een zinnenprikkelende tentoonstelling over de invloed van Alexander Calder op de hedendaagse kunst. Wonderlijke installaties die de zwaartekracht tarten, sculpturen die leiden tot verbluffende optische ervaringen en werken die alle zintuigen aanspreken. Naast twintig sculpturen van de moderne meester ontdek je installaties, performances en sculpturen van tien internationale, hedendaagse kunstenaars. Deze must-see tentoonstelling laat zien hoe Calders innovatieve geest een inspiratiebron is voor vele generaties kunstenaars na hem.
De Amerikaanse Alexander Calder (1898-1976) is een van de grootste vernieuwers uit de moderne kunst en een pionier van de kinetische kunst. Hij is de eerste die sculpturen van hun sokkel haalt en ophangt, waardoor ze lijken te zweven in de lucht. Zijn iconische mobiles en stabiles zijn te zien, maar ook gemotoriseerde werken en geluidssculpturen. Licht en reflectie, geluid, vergankelijkheid, zwaartekracht en architectuur: belangrijke thema’s uit het oeuvre van Calder weerklinken in de werken van de kunstenaars van nu. "
Het eerste dat we zagen na aankomst bij de Kunsthal, was natuurlijk het wonderlijke en schitterende depot van het Museum Boijmans van Beuningen. Zeer spectaculair.
Na de koffie gingen we eerst naar het auditorium, waar Anneke uitgebreid vertelde over leven en werk van Calder, Onder andere hoe hij in Parijs avant-gardistische tijdgenoten als Joan Miró, Hans Arp, Piet Mondriaan, Theo van Doesburg en Marcel Duchamp leerde kennen. Uit een ontmoeting in 1930 met Piet Mondriaan in diens Parijse studio ontstonden zijn eerste mobiles, die ogenschijnlijk niet aan de wetten van de zwaartekracht onderworpen waren. Met deze mobiles werd hij uiteindelijk bekend en in 1931 had hij zijn eerste grote tentoonstelling in Parijs. Ze vertelde ook hoe hij op jonge leeftijd al bewegen speelgoed knutselde. Een werk waarmee hij al snel bekendheid verwierf, was een bewegend circus.
Na deze inleiding bezochten we de tentoonstelling zelf. Vele werken van Calder, en ook van kunstenaars die door hem geïnspireerd waren. Bij enkele van die werken was de connectie flinterdun, zoals ook Anneke van mening was. Bij anderen was die connectie wel wat duidelijker.
Opmerkelijk: " Ernesto Neto (Brazilië, 1964) spreekt alle zintuigen aan in zijn immersieve en sensuele installatie ‘It Happens When the Body is Anatomy of Time’ (2000). Geurige kruidnagel, komijn en saffraan vullen grootschalige lycra zakken die zich als diagonale zuilen uitstrekken tussen vloer en plafond."
Fascinerend: Olafur Eliasson (Denemarken, 1967) onderzoekt perceptie aan de hand van natuurlijke fenomenen als licht en reflectie. Met zijn zintuiglijke installaties wil hij de toeschouwer direct bij zijn werk betrekken. In de tentoonstelling presenteert hij ... ‘Black and yellow double polyhedron lamp’ (2011)"
Bij werken van Simone Leigh was de connectie met Calder eigenlijk niet goed te vinden. Één van haar werken werd gekarakteriseerd als "vagina dentata". Vertaling overbodig! Angstaanjagend dus.
Na nog wat interessante werken, zagen we ook nog een grote foto van zijn atelier. Daarna de gezamenlijke lunch.
Het weer samen een tentoonstelling bezoeken was een succes, en smaakte naar meer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.