6 april 2022 Singer Museum Laren

Eerder dit jaar werd een nieuwe vleugel geopend in het Singer Museum in Laren. Die vleugel was geschonken door Els Blokker, weduwe van de bekende ondernemer Jaap Blokker. Bij die gelegenheid schonk ze ook de Nardinc collectie, die zij met haar man in vele jaren had opgebouwd. Die collectie bestaat uit ruim veertig kunstwerken van Jan Sluijters en meer dan zeventig werken van moderne tijdgenoten. 

Vanaf 9 maart 2022 viert Singer Laren deze bijzondere schenking met de tentoonstelling Sluijters en de modernen. Singer schrijft hierover op de website:

"Het werk van Sluijters loopt als een rode draad door de tentoonstelling en schittert in de vijf thematische zalen tussen dat van andere Nederlandse modernisten. Er is een verscheidenheid aan uitbundige voorstellingen te zien, die zijn geschilderd vanuit het gevoel, met felle kleuren en losse penseeltoetsen, waar het schilderplezier van de doeken afspat. Kom genieten van de stralende luministische landschappen, fleurige bloemenpracht, swingende danseressen en krachtige portretten in de nieuwe Nardinczalen die voor het eerst hun deuren openen.

Met werk van: Jan Sluijters, Jan Toorop, Leo Gestel, Piet van der Hem, Kees Maks, Kees van Dongen, Charley Toorop, Else Berg, Jo Koster, Charlotte van Pallandt, Dick Ket, Carel Willink en vele anderen."

Aldus de website van het museum. Een mooie aanleiding om weer eens met de Bozaarts op stap te gaan. Dat gebeurde op 6 april 2022. Anneke had op de zondag daarvoor de tentoonstelling al bezocht om haar rondleiding goed voor te bereiden.

Eerst dronken we koffie in het museum. Toen was al duidelijk dat het knetterdruk was in het museum. Niet verwonderlijk, want het was slecht weer. 

Anneke voerde ons langs een selectie van de werken, waar ze ons kon wijzen op de aspecten die deze werken zo bijzonder maakten, zoals het gebruik van complementaire kleuren, en details die anders niet eens zouden opvallen bij een slechts vluchtige beschouwing. Zo was op een schilderij de Gooische Moordenaar te zien, wat anders nauwelijks opgevallen zou zijn. Ook ging ze in op bepaalde technieken, zoals het pointillisme, en wat daarvan afgeleid was. 

Opvallend aan de schilderscarrière van Jan Sluijters waren de vele verschillende stijlen waarin hij werkte, maar altijd figuratief. Sommige werken wekten bij ons een herinnering op schilderijen die we eerder gezien hadden. 

Zo was er een werk dat Sluijters in Parijs maakte, gefascineerd door het elektrisch licht dat daar in uitgaansgelegenheden gebruikt werd - dat bracht de herinnering boven aan het bekende "Bal Tabarin", dat we op 22 januari 2022 in het Stedelijk in Amsterdam zagen.

We stonden stil bij een aantal portretten, geschilderd door Jan Sluijters. Bij een prachtig portret van een meisje met een strooien hoed van Jo Kosters deed de stofuitdrukking enigszins denken aan het werk van Jopie Huismans. 

De zaal met de vele naakten van Sluijters was zeer indrukwekkend. Hier gingen onze gedachten terug naar ons bezoek op 27 april 2019 aan het Van Abbe Museum in Eindhoven, waar ook een prachtig naakt van Sluijters hing.

Anneke wees ons bij een schilderij van het Casino van Cannes van Kees van Dongen op het gebruik van de complementaire kleuren in het bloemperk op de voorgrond, maar de zeilers onder ons keken ook naar de getoonde zeilboten. 

Leo Gestel werd onder andere vertegenwoordigd door enkele mooie portretten, en een tamelijk abstract landschap op Mallorca - een stijl die Jan Sluijters niet gehanteerd heeft.

Het enorme zelfportret van Carel Willink en zijn eerste vrouw Wilma maakte veel indruk - weer een totaal andere stijl. 

In de regen liepen we naar Brasserie Mauve in Laren voor een gezellige lunch.