8 maart 2023: Kunsthal in Rotterdam

 Bij ons vorige bezoek was geconstateerd dat ons uitje op 8 maart 2023 samenviel met Internationale Vrouwendag. Dus lag het voor de hand om naar de tentoonstelling Vrouwenpalet 1900 - 1950 in de Kunsthal in Rotterdam te gaan. Over deze tentoonstelling is dit te vinden op de website: "De tentoonstelling Vrouwenpalet 1900 - 1950 laat het vooruitstrevende werk van vierentwintig Nederlandse vrouwelijke kunstenaars zien, die in de eerste helft van de vorige eeuw leven en werken in de voorhoede van de moderne kunst. Ruim honderd werken van onder andere Charley Toorop, Lou Loeber, Else Berg, Jacoba van Heemskerck en Charlotte van Pallandt komen samen in de Kunsthal. De kunstenaars delen naast het vrouw zijn hun talent, ambitie en drang naar vernieuwing. De tentoonstelling belicht niet alleen hun werk maar ook hun levens en keuzes en laat zien welke kansen en obstakels zij op hun pad tegenkomen." Op die website is nog meer te vinden.

Het was op 8 maart slecht weer, wat het voordeel had dat Yo en Govert die aanvankelijk afgezegd hadden vanwege sportieve verplichtingen, alsnog aanwezig konden zijn. Zo ontbraken alleen Bam en Lidy. 

Na de koffie gaf Anneke in het amfitheater een korte inleiding op het programma. Vanwege het grote aantal kunstenaars was het ondoenlijk om ze allemaal aandacht te geven. Daarom zouden we in drie groepen gesplitst worden, waarbij elke groep twee kunstenaars diende uit te kiezen voor een nadere kennismaking, natuurlijk met redenen omkleed. Een passerende bezoeker werd nog gecharterd om wat groepsfoto's te maken, wat uitstekend lukte.

De eerste groep koos Jo Koster; niet verwonderlijk met Peter in de groep. Geen familie overigens, naar we begrepen. De drie schilderijen van "tante Jo" waren allemaal zeer verschillend van stijl en benadering, maar wel interessant. Ook Charlotte van Pallandt werd uitgebreid besproken. Er stonden diverse beeldhouwwerken, allemaal van een grote variëteit. De hoogglanzende vrouwentorso trok belangstelling.

Daarna kwamen we langs de merkwaardige en satirische schilderijen van Rebecca van Gelder, een joodse schilderes, die er niet voor terugdeinsde om in haar schilderijen joodse stereotypen te verwerken. 

Vervolgens bekeken we enige werken van Karin (van) Leyden. Vier stuks, allemaal totaal verschillend van benadering. Het eerste was een fraai portret van Gloria Vanderbilt, in opdracht gemaakt. Conventioneel benaderd, in een stijl die aan Carel Willink deed denken. Daarnaast een klein surrealistisch schilderij, dat door Salvador Dali gemaakt kon zijn. Het laatste schilderij, een portret in een vrije stijl, ontlokte een stevige discussie: een aantal vond de Portugese dame niet mooi, maar Anneke vond het schilderij daarentegen "fantastisch". Dus moest uitgelegd worden dat "fantastisch" niet hetzelfde is als "mooi". Dat ontlokte weer een discussie over "wat is Kunst?" Maar dat is al meer dan 100 jaar geleden beslecht doordat Marcel Duchamp in 1917 een gesigneerd urinoir inzond voor een expositie in New York. 

Bij de derde groep was er aandacht voor Anneke van der Feer, die vanuit een communistische overtuiging ook optrok met Joris Ivens, van wie zij zijn geliefde werd. Ze tekende en schilderde in een sociaal-realistische stijl, en maakte ook houtskooltekeningen, waarvan er een paar te zien waren. Maar de schoorsteen moest natuurlijk ook roken, en zo maakte ze een prijswinnende poster voor de film "Philips Radio" van Joris Ivens.

Anneke liet ons een aantal sculpturen van Lotti van der Gaag zien, zeer merkwaardige beelden. Lotti behoorde tot de Cobra-groep, maar heeft als zodanig (waarschijnlijk vanwege haar vrouw zijn) nooit erkenning gekregen.

Zo behandelden we een beperkt aantal kunstenaars, en Anneke wist van allen het nodige te vertellen.

Er vielen ons een paar zaken op. In de eerste plaats dat veel van de kunstenaars hetzij ongehuwd bleven, hetzij met een kunstenaar trouwden, van wie zij later weer gingen scheiden. Verder viel het op dat de wanden van de expositieruimtes geschilderd waren in kleuren die geen recht deden aan de tentoongestelde werken.

Bij de lunch kregen we nog te maken met een origineel kunstwerk: een dame aan een tafeltje verderop vond het tafereel van de voeten van Govert en Gert, met een vaas bloemen erbij, zo intrigerend dat ze een foto nam.

De opstelling bij de lunch was strict volgens conventionele criteria: de heren apart van de dames. Een gevolg van de Internationale Vrouwendag? Bij de dames gooide Mariëtte niet zozeer de knuppel in het hoenderhok, als wel een rubberen ei over tafel; Yo ging ongeveer tegen het plafond.

Samenvattend: weer een interessante en gezellige dag met elkaar!

Met dank aan Yo en Gerja voor het proeflezen en aan Boudewien en Anneke voor wat aanvullende foto's.